" بسم الله الرحمن الرحيم "

اي قوم به حج رفته كجاييد كجاييد

معشوق همين جاست بياييد بياييد

معشوق تو همسايه و ديوار به ديوار

در باديه سرگشته شما ، در چه هواييد ؟

گر صورت بي صورت معشوق ببينيد

هم خواجه و هم خانه و هم كعبه شماييد

ده بار از آن راه به آن خانه برفتيد

يكبار از اين خانه بر اين بام بر آييد

آن خانه لطيف است نشان هاش بگفتيد

از خواجه آن خانه نشاني بنماييد

يك دسته گل كو ؟ اگر آن باغ بديديد ؟

يك گوهر جان كو ؟ اگر از بحر خداييد ؟

با اين همه آن رنج شما گنج شما باد

افسوس كه بر گنج شما پرده شماييد           

                                                    (مولانا )

 طواف كعبه ، طواف دل است ، خرق حجبي است كه گنج نهاني وجودتان را پوشانيده است .

 تو از اينجا آغاز كن ، از شهر خودت !

از اينجا طعم ارتباط با آن دوست دير آشنا را بچش ! از اينجا با او مناجات كن ! از اينجا انتظار را آغاز كن ! از اينجا براي پروانه شدن روزشماري كن ! ...

مبادا لحظه عنايت ، خواب غفلت ربوده باشدت ! مبادا در آن لحظه دلت را غصب كرده باشند ! آن گاه نمي گيري ، محروم مي شوي و اين حرمان بسيار سوزناك است !

                                                       ( جزوه پرواز جوان ، دفتر 8 و 9 ، م . س )