" بسم الله الرّحمن الرّحيم "

حاجيان مي آيند ...

احرام به تن كرده و طواف يار ادا كرده ...

حاجيان آمده اند ...

و موسم حج ، رفته ...

اما ...

در اين ميانه تو انديشيده اي كه ...

چه شد كاروان حسين (عليه السلام ) ؟!

كدامتان از آن قافله مي پرسيد ؟

مگر حسين (ع) مسافر نبود ؟

مگر حسين (ع) پاره تن فاطمه (س) ، قصد حج نكرده بود ؟

مگر حسين (ع) به سوي كعبه عزيمت نكرده بود ؟

مگر حسين (ع) ...

همگان گمان مي كنند كه در عالم ، اين حج حسين (ع) است كه ناتمام مانده است .

اين سفر اوست كه بي انتها مانده است ...

نه ، حج نه ، سفر هم نه !

اين وجود حسين (ع) است كه تمام نشدني است ...

اين نور حسين (ع) است كه فنا نشدني است ...

حج حسين (ع) زمان ندارد ...

طواف حسين (ع) كعبه سنگي نمي خواهد ...

دلي كه شنواست ، با تمام خود لبيك مي گويد ...

دلي كه سپيد است ، به خون مُحرم مي شود ...

                                                     گوش بگير : با خون !